Enkele recente initiatieven leiden tot Belgische commotie rond de repatriëring van buitenlandse spaartegoeden.
In de toepassing van de Spaarrichtlijn wordt rente, genoten door een belastingplichtige in een andere Lidstaat dan de woonstaat, door de Lidstaat van oorsprong doorgegeven aan de woonplaatsstaat. België wisselde tot voor kort geen informatie uit en paste een woonstaatheffing van 20% toe. België besliste evenwel om vanaf 1 juli 2010 rentebetalingen aan buitenlandse rekeninghouders mee te delen aan de fiscale administraties van hun woonplaats.
Het toepassingsgebied van de Spaarrichtlijn wordt mogelijk uitgebreid tot andere roerende inkomsten. Ook is de vraag hoe lang Oostenrijk en Luxemburg hun uitzonderingsstatuut nog zullen handhaven?
Heft Reynders Belgisch bankgeheim op?
Door het feit dat ons land, op basis van het bankgeheim, geen financiële gegevens uitwisselde met andere landen, werd België door de OESO als belastingparadijs bestempeld. Om de kwalificatie ongedaan te maken heeft België tal van dubbelbelastingverdragen gewijzigd, waardoor uitwisseling van bankgegevens wel mogelijk wordt.
Recent werd door Minister Reynders een ontwerp voorgelegd waardoor het inkijken van bancaire gegevens van een belastingplichtige wordt vereenvoudigd. Met andere woorden: het zogenaamde bankgeheim kan worden opgeheven.
Door betaling van véél geld kreeg de Duitse fiscus een cd-rom in haar bezit met daarop de identiteit van rekeninghouders in Lichtenstein. Ook een Zwitserse bankbediende heeft dergelijke informatie aan de fiscale administraties aangeboden.
Eerder kenden we de KB Lux-affaire.
De verschillende Europese overheden hebben allemaal een zwaar begrotingstekort. Een reden voor verdergaande fiscale maatregelen?
De fiscale administratie krijgt meer en meer zicht op al dan niet belaste gelden. Her en der wordt dan ook de vraag naar regularisatie van onbekende spaartegoeden gesteld. In 2004 kende België de Eenmalig Bevrijdende Aangifte. Tot op heden bestaan in België nog twee mogelijke wijzen van regularisatie:
1. Fiscale regularisatie
Sinds 1 januari 2006 kent België een permanente maatregel tot spontane regularisatie door natuurlijke personen en rechtspersonen, van niet aangegeven inkomsten via het centrale Contactpunt Regularisaties. Bij regularisatie worden de beroepsinkomsten onderworpen aan hun normale belastingtarief, van toepassing in het belastbaar tijdperk waarin de inkomsten werden verkregen. De verschuldigde belasting wordt desgevallend verhoogd met de aanvullende crisis- of met de aanvullende gemeentebelasting.
De overige inkomsten worden geregulariseerd mits betaling van het normale belastingtarief, verhoogd met een boete van 10 procentpunten. De te regulariseren btw-handelingen worden onderworpen aan het btw-tarief van toepassing in het jaar waarin de verrichtingen plaatsvonden. Het gevolg van de regularisatie is dat deze inkomsten niet meer onderworpen kunnen worden aan de inkomstenbelasting, belastingverhogingen, nalatigheidsintresten en boetes. Ook inzake btw kunnen de verrichtingen niet meer onderworpen worden aan enige btw-heffing, bijkomende sanctie of boete. Op strafrechtelijk vlak heeft de regularisatie tot gevolg dat de belastingplichtige vrijgesteld wordt van strafvervolging voor fiscale fraude.
Deze vrijstelling van strafvervolging geldt enkel indien de belastingplichtige vóór datum van indiening van de regularisatie niet het voorwerp heeft uitgemaakt van een opsporings- of gerechtelijk onderzoek.
De regularisatie blijft evenwel zonder gevolg wanneer de inkomsten voortkomen uit ondermeer een witwasmisdrijf, ernstige en georganiseerde fiscale fraude, misbruik van vennootschapsgoederen, financiering van terrorisme, ..., wanneer de belastingplichtige voorafgaand aan de regularisatieaangifte schriftelijk in kennis was gesteld van een fiscaal of sociaal onderzoek, of wanneer de btw-plichtige reeds een regularisatieaangifte had ingediend.
De maatregel is éénmalig. Eenzelfde belastingplichtige kan slechts éénmaal gebruik maken van de spontane regularisatiemogelijkheid.
2. De aanvullende aangifte
De belastingplichtige heeft ook de mogelijkheid om een aanvullende aangifte bij het lokale controlekantoor in te dienen. Door deze bijkomende aangifte erkent de belastingplichtige dat de eerdere aangifte onjuist was. Hierdoor worden de wettelijk voorziene belastingverhogingen, bij wijze van straf, én bijkomende onderzoeksdaden, mogelijk van toepassing.
Voordeel is wel dat bij een aanvullende aangifte van rente-inkomsten, de
buitenlandse woonstaatheffing, in tegenstelling tot de spontane regularisatie, wél verrekend kan worden.
Een btw-belastingplichtige kan zijn toestand spontaan rechtzetten vóór enige tussenkomst van de administratie. In dit geval geniet hij automatisch van volledige kwijtschelding van geldboetes.
De belastingadministratie biedt geen duidelijkheid over de periode waarop de regularisatie of bijkomende aangifte betrekking moet hebben. Toch dient rekening te worden gehouden met de huidige aanslagtermijn van 7 jaar in geval van fraude. Een regularisatie of bijkomende aangifte voor 7 jaar zal dan ook een minimum zijn. Enige indicatie over het strafrechtelijk risico
wordt niet gegeven.
Bijkomende mogelijkheid?
Vóór het ontslag van de vorige regering gingen voorzichtige stemmen op aangaande een nieuwe regularisatiemogelijkheid. Wat de toekomst brengt, zal blijken na de verkiezingen van 13 juni!
Geert Pauwelyn
geert.pauwelyn@vhg.be
